عکسهای سری 20 
خانم بابا بی خیال نزنی همه رو ناکار کنی.بزار کنار اسباب بازی نیست که.......
به من چه که اینجوری میشه
حاج آقا بخند که شب عیدی عکستو می خوام واسه سفره ۷ سین .راستی بچه ها تحویل سال ساعت ۳:۳۷ نیمه شبه...ول کن بابا بگیر بخواب
من یکی دیگه کیوی بخور نیستم
این عکسو داش سیا فرستاده واسم.سیاوش چرا وبلاگت فیلتر شده؟نکنه کار بد بد کردی آره؟آخه وبلاگ ماله فیلتر کردن نیست به خدا
به خدا اینجا مو داری........کجا کجا نشونم بده
شما هم باهاش بزنید و برقصید...فکر کنم الان تو یکی از شهرهای یزد باشه...خوش آمدی
اینم از افتخار آفرینان مملکت که قراره برن مدال بگیرن
خوش باشین
به نظرت ما هم روزی چیزی میشیم؟...........کارتو بکن حرف نزن
به پا تو آب نیفتی
افتخار دادن به علی
عمو پورنگ و شوکت قبل از اینکه حاج آقا شن
خب دیگه اینم عیدی من......بچه ها خوش باشین اما قبل از خدا حافظی
در گذرگاه زمان خیمه شب بازی بازی دهر عشقها می میرند.......با همه تلخی و شیرینی خود می گذرند...رنگها رنگ دیگر می گیرند....و فقط خاطره هاست که چه شیرین و چه تلخ دست نخورده بجا می ماند......
عشق هر کسی واسه خودش مقدسه و باید احترام گذاشت و لی چه خوبه این احساسات پیش خودمون و تو دلمون بمونه و سعی نکنیم همیشه و همه جا داد بکشیم....نمیدونم چرا وقتی به هر وبلاگی سر می زنی شده عاشقونه و اونم چه عشقی...عشقی که نابودش کرده و حالا داره آه و ناله میکنه.نمیدونم شاید این برداشت منه اما چه خوبه عشقمون پیش خودمون باشه...تازه عشقی که به کمال نرسونه عشق نیست شاید یک عادته و شاید یک بازی.به من حق میدین که بیشتر وبلاگها محتواش همینه.....بیاید ساله دیگه نگاهمونو عوض کنیم و همه چی رو از نو ببینیم ........حدا قل به خاطر خودمون.....به یاد داشته باشیم عشق واقعی کیه و کجاست.......قدر خودتونو بدونید در انتها یه جمله میگم واسه اونایی که فکر کردن به ته خط رسیدن و همه چی رو تموم شده میبینن:
یادت باشه دنیا گرده....هر وقت احساس کردی به نقطه آخر رسیدی شاید نقطه شروع باشی
یا علی..........
